آن به سوى خدا تقرب مىجويند . ] و براى مريد ضرورت است ؛ [ زيرا كه او قلب خود را با خدا جمع كرده ، و همت و رغبت خود را يكى ساخته است ؛ و اگر نسبت به دنيا و آنچه در آن است زهد نورزد ، پراكنده‌دل خواهد شد ، و مقام جمع را از دست خواهد داد . ] و براى خاصه خسّت [ و پستى ] است ؛ [ چرا كه ايشان براى ما سوى اللّه قدر و منزلت ، و حتى وجودى ، نمىبينند ؛ درحالىكه قرار گرفتن در مقام زهد ، مستلزم آن است كه براى دنيا ارزش و وزنى قايل باشند . ] و هو على ثلاث درجات : الدرجة الأولى الزهد فى الشبهة بعد ترك الحرام ، بالحذر من المعتبة « 1 » ، و الأنفة من المنقصة ، و كراهة مشاركة الفسّاق . و الدرجة الثانية الزهد فى الفضول و ما زاد على المسكة و البلاغ من القوت ، باغتنام التفرّغ إلى عمارة الوقت ، و حسم الجأش ، و التحلّى بحلية الأنبياء و الصّديقين . و الدرجة الثالثة الزهد فى الزهد بثلاثة « 2 » أشياء : باستحقار ما زهدت فيه ، و استواء الحالات عندك ، و الذهاب عن شهود الاكتساب ناظرا إلى وادى الحقائق . زهد داراى سه درجه است : درجهء نخست زهد ، آن است كه بنده پس از ترك حرام ، از شبهه [ - امورى كه احتمال حرمت در آنها مىرود ] دورى جويد ، [ و اين دورى از شبهه ] به خاطر پرهيز از خشم و عتاب الهى ، و بالا بردن خود از منقصت [ نزد خداى تعالى ] ، و كراهت از مشاركت با فساق [ مىباشد ؛ چرا كه اهل فسق گرد شيرينىها و حطام دنيا جمعند ، و اگر سالك نيز رغبت در دنيا داشته باشد ، با ايشان آميخته خواهد شد ، و فساد ايشان به او نيز سرايت خواهد كرد . ] درجهء دوم زهد ، آن است كه از معاش و خوراك زايد بر نياز و فراتر از مقدار كفاف

--> ( 1 ) - م خ : المعصيته . ( 2 ) - ك : و هو بثلاثة .